الف نیوز شمارہ نمبر: 206|تاریخ: 11 مئی 2026|پیر

اداریہ

سیّد اکبر زاہد

جمہوریت صرف ووٹ ڈالنے کا نام نہیں، بلکہ یہ تہذیب، برداشت، سیاسی بلوغت اور عوامی شعور کا آئینہ بھی ہوتی ہے۔ انتخابات کے بعد عوام اور سیاسی جماعتوں کا رویہ اس بات کا فیصلہ کرتا ہے کہ کوئی معاشرہ واقعی جمہوری اقدار پر یقین رکھتا ہے یا محض اقتدار کی جنگ لڑ رہا ہے۔ حالیہ اسمبلی انتخابات میں تمل ناڈو اور مغربی بنگال نے ہندوستان کے سامنے دو الگ الگ سیاسی تصویریں پیش کیں — ایک تصویر وقار، رواداری اور سیاسی شائستگی کی تھی، جبکہ دوسری تصویر خوف، نفرت، تشدد اور انتقام کی علامت بن کر ابھری۔

26 اپریل کو جب تمل ناڈو اور مغربی بنگال میں ووٹنگ ہوئی تو بظاہر یہ صرف دو ریاستوں کے انتخابات تھے، مگر نتائج نے انہیں ہندوستانی سیاست کے دو مختلف مزاجوں کی نمائندگی میں بدل دیا۔ تمل ناڈو میں ایک مرحلے میں پرامن انداز سے ووٹنگ مکمل ہوئی۔ عوام نے سکون، نظم و ضبط اور سیاسی تہذیب کا مظاہرہ کیا۔ اس کے برعکس مغربی بنگال میں متعدد مقامات سے تشدد، دھاندلی، توڑ پھوڑ اور خوف و ہراس کی خبریں سامنے آئیں۔ انتخابی عمل خود ایک سیاسی معرکہ محسوس ہونے لگا جہاں مخالفین کو صرف ہرایا نہیں بلکہ دبایا بھی جارہا تھا۔

پھر 4 مئی کو جب نتائج سامنے آئے تو دونوں ریاستوں میں سیاسی زلزلہ محسوس کیا گیا۔ تمل ناڈو میں برسوں سے اقتدار کے محور سمجھی جانے والی DMK اور AIADMK دونوں کو شدید دھچکا لگا۔ خود وزیرِ اعلیٰ M. K. Stalin کو شکست کا سامنا کرنا پڑا، جبکہ نئی سیاسی قوت Tamilaga Vettri Kazhagam اور اس کے قائد C. Joseph Vijay نے عوامی اعتماد حاصل کرلیا۔

لیکن اصل سبق انتخابی نتائج میں نہیں بلکہ نتائج کے بعد کے رویّوں میں پوشیدہ تھا۔

مغربی بنگال میں شکست کے بعد سیاسی کشیدگی نفرت میں بدلتی چلی گئی۔ تشدد، آگ زنی، دکانوں کی توڑ پھوڑ، بلڈوزر کارروائیاں اور خاص طور پر مسلمانوں کو نشانہ بنائے جانے کی خبریں جمہوری معاشرے کے ماتھے پر سوالیہ نشان بن کر ابھریں۔ سیاسی اختلاف جب سماجی انتقام میں تبدیل ہوجائے تو جمہوریت اپنی روح کھونے لگتی ہے۔ ایسے بیانات کہ “مجھے صرف ہندوؤں نے ووٹ دیا، اس لیے میں صرف انہی کے لیے کام کروں گا” نہ صرف آئینی روح کے منافی ہیں بلکہ ہندوستان کے کثرت میں وحدت والے تصور کو بھی مجروح کرتے ہیں۔

اس کے بالکل برعکس تمل ناڈو نے ایک مختلف روایت قائم کی۔ شکست کے باوجود DMK نے نہ صرف سیاسی تحمل کا مظاہرہ کیا بلکہ اپنے اتحادیوں کو نئی حکومت کی حمایت کا مشورہ دیا تاکہ ریاست میں سیاسی استحکام برقرار رہے۔ M. K. Stalin کا یہ بیان کہ “عوامی فلاح کے منصوبے جاری رہنے چاہئیں اور ترقیاتی کاموں میں تعاون کیا جائے گا” دراصل ایک مہذب اور بالغ جمہوری فکر کی نمائندگی کرتا ہے۔

یہی وہ فرق ہے جو جنوبی ہند کی سیاست کو کئی معاملات میں منفرد بناتا ہے۔ یہاں سیاست صرف نعروں یا مذہبی جذبات کا کھیل نہیں بلکہ سماجی انصاف، علاقائی وقار، تعلیم، زبان، ثقافت اور عوامی بہبود کے گرد گھومتی ہے۔ جنوبی ریاستوں کے عوام یہ محسوس کرتے ہیں کہ ان کی شناخت، زبان اور تہذیب کو سمجھنے والی قیادت ہی ان کے مسائل کو بہتر طور پر حل کرسکتی ہے۔ یہی وجہ ہے کہ وہاں علاقائی جماعتیں عوامی اعتماد کا مرکز بنی ہوئی ہیں۔

مرکز کو بھی اس حقیقت کو سمجھنا ہوگا کہ ہندوستان کی طاقت اس کے تنوع میں ہے، یکسانیت میں نہیں۔ کسی بھی خطے پر سیاسی یا نظریاتی غلبہ مسلط کرنے کی کوشش وقتی کامیابی تو دے سکتی ہے، مگر دلوں کو فتح نہیں کرسکتی۔ محبت، احترام، انصاف اور ترقی وہ زبانیں ہیں جنہیں ہر ریاست، ہر مذہب اور ہر طبقہ سمجھتا ہے۔

تمل ناڈو کے حالیہ انتخابات نے یہ سبق دیا ہے کہ اقتدار کا وقار صرف جیتنے میں نہیں بلکہ ہارنے کے بعد اپنے ظرف کو برقرار رکھنے میں بھی پوشیدہ ہوتا ہے۔ سیاسی جماعتیں اگر عوامی خدمت، بھائی چارگی اور ترقی کو اپنا مقصد بنائیں تو عوام صرف ووٹ ہی نہیں دیتے بلکہ اعتماد بھی دیتے ہیں — اور اعتماد وہ دولت ہے جو کسی بھی جمہوریت کی اصل بنیاد ہوتی ہے۔

---

EDITORIAL

What Lessons Do the Tamil Nadu Elections Offer?

By Syed Akbar Zahid

Editorial — Alif News Vanambadi

Democracy is not merely about casting votes; it is equally a reflection of a society’s political maturity, tolerance, ethical conduct, and collective consciousness. Elections reveal not only who wins power, but also how political forces behave when victory or defeat arrives at their doorstep. The recent Assembly elections in Tamil Nadu and West Bengal presented India with two sharply contrasting political narratives — one marked by dignity, restraint, and democratic grace, and the other overshadowed by bitterness, violence, and deepening social divisions.

On April 26, voting took place in both Tamil Nadu and West Bengal. At first glance, these were ordinary state elections, yet the aftermath transformed them into symbols of two very different democratic cultures. Tamil Nadu witnessed a peaceful and orderly polling process completed in a single phase. Citizens participated calmly, and political competition largely remained within constitutional and civil boundaries. In contrast, West Bengal saw repeated allegations of violence, intimidation, vandalism, and electoral irregularities, creating an atmosphere where politics appeared less like democratic participation and more like a battle for domination.

When the results emerged on May 4, political earthquakes shook both States. In Tamil Nadu, both the ruling DMK and the opposition AIADMK suffered major setbacks. Even former Chief Minister M. K. Stalin faced defeat, while Tamilaga Vettri Kazhagam and its leader C. Joseph Vijay rose as a powerful new political force.

Yet the true lesson of these elections lay not in the results themselves, but in the conduct that followed them.

In West Bengal, political tensions reportedly spiralled into unrest and retaliation. Incidents of violence, attacks on shops, bulldozer actions, and reports of targeted intimidation against Muslims painted a deeply troubling picture. Democracy begins to lose its soul when political rivalry turns into social vengeance. Statements suggesting governance would favour only one religious community weaken not only constitutional values but also India’s historic identity as a plural and inclusive nation.

Tamil Nadu, however, offered a strikingly different response. Despite defeat, the DMK leadership demonstrated political restraint and democratic maturity. M. K. Stalin urged that welfare schemes benefiting the people should continue and reportedly encouraged cooperation for political stability in the State. Such conduct reflects a deeper democratic culture where opposition is not treated as an enemy, and governance remains larger than party interests.

This difference explains why southern Indian politics often appears distinct in tone and temperament. In many southern States, politics revolves around education, social justice, linguistic identity, cultural pride, and public welfare rather than purely emotional or polarising narratives. Regional parties continue to command public trust because many citizens believe local leadership understands their aspirations, culture, and social realities more intimately.

The Union government too must recognise that India’s strength lies in its diversity, not in forced uniformity. Political authority imposed through fear or hostility may secure temporary control, but it cannot win enduring public affection. Love, justice, dignity, and development remain the only lasting languages of democratic legitimacy.

The Tamil Nadu elections have therefore offered a profound lesson: the dignity of power is measured not only by how one wins, but also by how one responds to defeat. Political parties that genuinely stand for peace, coexistence, and public welfare earn something greater than votes — they earn trust. And trust remains the true foundation upon which every enduring democracy is built.

அலிஃப் நியூஸ் வானம்பாடி

தமிழ்நாடு தேர்தல்கள் எதை கற்பிக்கின்றன?

எழுத்து: சையத் அக்பர் சாஹித்

ஜனநாயகம் என்பது வெறும் வாக்குப்பதிவின் பெயரல்ல; அது ஒரு சமூகத்தின் அரசியல் நாகரிகம், பொறுமை, மனிதநேயம் மற்றும் சமூக விழிப்புணர்வின் பிரதிபலிப்பாகும். தேர்தலுக்குப் பிறகு அரசியல் கட்சிகளும் மக்களும் எவ்வாறு நடந்து கொள்கிறார்கள் என்பதே, அந்த சமூகம் உண்மையில் ஜனநாயகத்தின் மதிப்புகளை மதிக்கிறதா என்பதை தீர்மானிக்கிறது.

சமீபத்திய தமிழ்நாடு மற்றும் மேற்கு வங்காள சட்டமன்றத் தேர்தல்கள், இந்தியாவிற்கு இரண்டு வேறுபட்ட அரசியல் முகங்களை காட்டியுள்ளன. ஒன்று — மரியாதை, அமைதி மற்றும் ஜனநாயக முதிர்ச்சி கொண்ட அரசியல் கலாச்சாரம்; மற்றொன்று — வெறுப்பு, வன்முறை மற்றும் சமூகப் பிளவுகளால் நிரம்பிய அரசியல் சூழல்.

ஏப்ரல் 26 அன்று தமிழ்நாடு மற்றும் மேற்கு வங்காளத்தில் வாக்குப்பதிவு நடைபெற்றது. தமிழ்நாட்டில் அமைதியான சூழலில் ஒரே கட்டமாக தேர்தல் நிறைவுற்றது. மக்கள் ஒழுங்குடனும் பொறுப்புடனும் ஜனநாயகக் கடமையை நிறைவேற்றினர். ஆனால் மேற்கு வங்காளத்தில் பல இடங்களில் வன்முறை, முறைகேடு, அச்சுறுத்தல் மற்றும் உடைமைகள் சேதப்படுத்தப்பட்டதாக செய்திகள் வெளிவந்தன. தேர்தல் ஒரு ஜனநாயக விழாவாக இல்லாமல், அரசியல் ஆதிக்கப் போராட்டமாக மாறியதுபோல் தோன்றியது.

மே 4 அன்று முடிவுகள் வெளியானபோது இரு மாநிலங்களிலும் அரசியல் அதிர்வுகள் ஏற்பட்டன. தமிழ்நாட்டில் பல ஆண்டுகளாக ஆட்சியின் மையமாக இருந்த DMK மற்றும் AIADMK கட்சிகள் கடுமையான பின்னடைவை சந்தித்தன. முன்னாள் முதலமைச்சர் M. K. Stalin கூட தோல்வியடைந்தார். அதே நேரத்தில் Tamilaga Vettri Kazhagam மற்றும் அதன் தலைவர் C. Joseph Vijay மக்கள் நம்பிக்கையின் புதிய அரசியல் சக்தியாக உருவெடுத்தனர்.

ஆனால் உண்மையான பாடம் தேர்தல் முடிவுகளில் இல்லை; அந்த முடிவுகளுக்குப் பிறகு நடந்த அரசியல் நடத்தைதான் மிக முக்கியமானது.

மேற்கு வங்காளத்தில் தேர்தலுக்குப் பிறகு பதற்றம் வன்முறையாக மாறியது. கட்சிக் காரியாலயங்கள் எரிக்கப்பட்டன, கடைகள் இடிக்கப்பட்டன, குறிப்பாக முஸ்லிம்கள் குறிவைக்கப்பட்டதாக குற்றச்சாட்டுகள் எழுந்தன. அரசியல் போட்டி சமூக பழிவாங்கலாக மாறும்போது ஜனநாயகம் தனது ஆன்மாவையே இழக்கத் தொடங்குகிறது. “எனக்கு இந்துக்கள் மட்டுமே வாக்களித்தார்கள்; ஆகவே நான் இந்துக்களுக்காக மட்டுமே பணிபுரிவேன்” என்ற வகையிலான அரசியல் கருத்துக்கள் இந்திய அரசியலமைப்பின் அடிப்படை மதிப்புகளையே பாதிக்கின்றன.

இதற்குப் பிரதியாக தமிழ்நாடு முற்றிலும் மாறுபட்ட அரசியல் பண்பாட்டை வெளிப்படுத்தியது. தோல்வியடைந்த போதிலும் DMK தலைமையகம் அரசியல் நாகரிகத்தையும் பொறுமையையும் காட்டியது. M. K. Stalin மக்கள் நலத்திட்டங்கள் தொடர்ந்து செயல்படுத்தப்பட வேண்டும் என்றும், மாநில வளர்ச்சிக்காக புதிய அரசுக்கு ஒத்துழைப்போம் என்றும் கூறினார். இது ஒரு முதிர்ந்த ஜனநாயகத்தின் அடையாளமாகும்.

இதுவே தென்னிந்திய அரசியலை தனித்துவமாக்கும் முக்கிய காரணங்களில் ஒன்றாகும். இங்கு அரசியல் என்பது வெறும் கோஷங்களோ அல்லது மத உணர்வுகளோ அல்ல; சமூக நீதி, கல்வி, மொழி, கலாச்சாரம் மற்றும் மக்கள் நலன் ஆகியவற்றை மையமாகக் கொண்டது. தென்னிந்திய மக்கள் தங்கள் அடையாளத்தையும் கலாச்சாரத்தையும் புரிந்துகொள்ளும் தலைமையை விரும்புகின்றனர். அதனால் தான் பிராந்திய கட்சிகள் இன்றும் மக்களின் நம்பிக்கையை பெற்றிருக்கின்றன.

இந்திய ஒன்றிய அரசும் ஒரு உண்மையை புரிந்துகொள்ள வேண்டும்: இந்தியாவின் பலம் அதன் பல்வகைமையில்தான் இருக்கிறது; ஒரே மாதிரியான கட்டாய அரசியல் சிந்தனையில் அல்ல. அன்பு, நீதி, சகோதரத்துவம் மற்றும் வளர்ச்சி மட்டுமே மக்கள் மனங்களை வெல்லக்கூடிய மொழிகள்.

தமிழ்நாடு தேர்தல்கள் இன்று ஒரு ஆழமான பாடத்தை கற்பிக்கின்றன: அதிகாரத்தின் உண்மையான மரியாதை வெற்றியில் மட்டும் இல்லை; தோல்வியிலும் நாகரிகத்தை காப்பாற்றுவதில்தான் இருக்கிறது. மக்கள் சேவை, ஒற்றுமை மற்றும் முன்னேற்றத்தை முன்னிறுத்தும் அரசியல் இயக்கங்களுக்கே மக்கள் தங்கள் வாக்குகளை மட்டுமல்ல, தங்கள் நம்பிக்கையையும் வழங்குகிறார்கள். ஜனநாயகத்தின் உண்மையான அடித்தளம் அந்த நம்பிக்கையே.